Sommige herinneringen verdwijnen niet met de jaren. Ze blijven ergens aanwezig, soms ver weggestopt, maar komen op onverwachte momenten weer naar boven.

Als kind heb ik mijn zwemdiploma met angst en beven gehaald. Wat voor anderen misschien een vanzelfsprekend onderdeel van de jeugd was, voelde voor mij als een confrontatie met iets waar ik liever ver vandaan bleef. Het zwembad, het water, de zwemlessen en de badmeester zijn beelden die zich in mijn geheugen hebben vastgezet.

In dit werk keer ik terug naar die herinnering. Een badmeester staat aan de rand van een vervallen zwembad uit de jaren zeventig. Met zijn traditionele reddingshaak probeert hij een kind te leren zwemmen. Het tafereel lijkt op het eerste gezicht bijna alledaags. Maar de omgeving vertelt een ander verhaal. Het zwembad is verlaten, het water vervuild en de bodem bedekt met bladeren. Alsof de tijd hier heeft stilgestaan, terwijl de zwemles gewoon doorgaat.

Het beeld bevindt zich ergens tussen herinnering, werkelijkheid en absurditeit. Een situatie die ooit voor mij beladen was, krijgt nu een nieuwe vorm. Door deze gebeurtenis opnieuw te ensceneren, maar dan in een omgeving die haar oorspronkelijke functie heeft verloren, ontstaat een vervreemding die kenmerkend is voor mijn benadering van deadpanfotografie.

Mijn fotografie is niet uitsluitend bedoeld om een bestaande werkelijkheid vast te leggen. Ik onderzoek ook hoe persoonlijke ervaringen, herinneringen en emoties kunnen worden vertaald naar een beeld. Soms gebruik ik daarvoor een absurdistische situatie, soms een verlaten omgeving waarin de tijd lijkt te zijn verdwenen.

Dat ik steeds opnieuw terugkeer naar het zwembad is dan ook niet toevallig. Het is een terugkerend motief waarin een stukje van mijn eigen geschiedenis zichtbaar wordt. Wat vroeger angst opriep, wordt nu materiaal voor mijn kunstenaarschap.

Misschien is dat wel een van de bijzondere eigenschappen van kunst: dat je gebeurtenissen uit je eigen leven niet hoeft uit te wissen, maar ze kunt omvormen tot iets nieuws. Niet om het verleden te verklaren of ongedaan te maken, maar om er op een andere manier naar te leren kijken.