Geen subsidie, wel verbeeldingskracht.

Kunstenaar zijn is soms net een stripverhaal. Je hebt een droom, een plan en de moed om iets te maken wat er nog niet is. Je verzamelt je werk, zet een tentoonstelling op en klopt aan bij de gemeente. Misschien is er ondersteuning mogelijk?

Maar dan volgt het bekende antwoord: helaas, er is geen subsidie beschikbaar.

Daar sta je dan, als kunstenaar zonder financiële superkrachten. Geen cape die de begroting redt, geen geheime geldschieter die uit de lucht komt vallen. Alleen je werk, je ideeën en de overtuiging dat kunst ertoe doet.

Voor mijn overzichtstentoonstelling Echo van Licht – Over de gelaagdheid van herinnering in de Bergkerk in Deventer probeer ik mijn kunstenaarschap zichtbaar te maken in al zijn facetten. Dat vraagt niet alleen om creativiteit, maar ook om doorzettingsvermogen.

Deze illustratie is een satirische knipoog naar de positie van de autonome kunstenaar. Kunst hoeft niet altijd commercieel succesvol te zijn om betekenis te hebben. En juist wanneer je als kunstenaar buiten de gebaande wegen werkt, is het belangrijk dat er ruimte blijft voor eigenzinnigheid en experiment.

Geen subsidie? Dan blijft er altijd nog één superkracht over: blijven maken.