Urbach 04169

Schilderij terug gevonden in mijn digitale opslag.

Een schilderij van rond 2000. Deze heeft gehangen in de Expo in de Diefsteeg te Deventer.

Een beeld gevangen in de DIEFSTEEG

Door Theo Urbach

Elk werk heeft zijn tijd, heeft zijn periode. Ik ben heel divers bezig. Dikke klodders verf op een doek worden afgewisseld door heftig kleurgebruik of subtiele tekeningen. ‘t Is autonoom werk. Alle doeken, alle tekeningen zijn zo verschillend. En toch zijn ze één. Ze zijn namelijk van een en dezelfde hand. Ze vormen een beeld van een lange periode schilderen en tekenen.

Wie komt er het eerst in je gedachten op bij de kleur rood?Het was een vraag uit een quiz die Theo Urbach me twee weken geleden mailde.
Er was geen enkele twijfel.Bij rood moest ik aan Theo zelf denken.Ik vulde de rest van de vragen in en bekeek daarna de oplossingen.Er stond: de kleur rood staat voor degene op wie u verliefd bent.Een quiz op niveau, dat begrijpt u wel.Ik heb
Theo direct gemaild en gemeld dat ik – volgens de quiz althans – verliefd op hem was. Ik ondertekende met: Een kusje van Jan.
Niet veel later kreeg ik mail terug. Theo verzuchtte in dat mailtje: bij de kleur rood moest ik aan mezelf denken.Dat wordt dus niks, dacht ik. Einde verliefdheid. Image
De kleur rood blijft evenwel overeind.Theo en rood.Rood en Theo.Ik ken Theo niet zo heel goed, ik ben geen Theoloog, maar ik ken hem voldoende als schilder om vast te stellen dat rood Theo is en Theo rood. Als hij schildert, kan iedere kleur ontbreken maar niet de kleur van de passie, het vuur, de liefde, de woede, de pijn en het verdriet. Rood is zijn manier om kleur te bekennen. Om de kleur rood kun je niet heen.
Ze is AANWEZIG. Daarmee geeft Theo te kennen: ,,Mensen, hier ben ik. THEO. Dit is wat ik doe, dit is wie ik ben. Hier heb je het mee te doen.”THEO. Hij is koppig. En ongelooflijk eigenwijs, volgens mij. Theo, begin niet gelijk te sputteren. Ik ben nog niet klaar. Eigenwijs, bedoel ik, in de zin van almaar blijven tasten en zoeken naar een eigen wijs, een eigen grondmelodie. Nou, die eigen wijs, die eigen toon heeft-ie als schilder al lang en breed gevonden.

Een Urbach is een Urbach. Die haal je er altijd uit. Het slechtste werk van Theo is wanneer hij vergeet eigenwijs te zijn, zijn eigen WIJZE te zijn. Als Theo zijn oren te luisteren legt bij anderen, als Theo niet naar zichzelf luistert, maakt hij zijn eigen werk niet meer.Hier, bij Diefsteeg, hangt tien jaar Theo Urbach. De laatste vier jaren die voor hem in menig opzicht pijnlijk en verdrietig zijn geweest, maar die pijn en dat verdriet (ook gesymboliseerd door de kleur rood) hebben hem ook sterker gemaakt.

Geschreven door Jan van Kessel.
Dit is een gedeelte wat ook in het boek over Theo Urbach staat gepubliceerd.